Όχι στον διωγμό των χειροτεχνών-καλλιτεχνών του κέντρου της Αθήνας

Οι γνωστοί στις Αθηναίες και Αθηναίους χειροτέχνες-καλλιτέχνες που δραστηριοποιούνται στο ιστορικό κέντρο της πόλης με τους πάγκους τους, βρίσκονται για άλλη μια φορά αντιμέτωποι με το όραμα του Δήμαρχου κου Μπακογιάννη για την πόλη.

Ένα όραμα μεγαλεπήβολων σχέδιων βιτρίνας, που σ’ αυτά δεν χωρούν προφανώς οι μικροί και άσημοι, οπότε «πρέπει να βρεθεί λύση».

Πέραν όμως της «λύσης», για τον κο Μπακογιάννη οι άνθρωποι αυτοί είναι και «υγειονομική απειλή», όπως οι πολίτες στις πλατείες για τον συγγενή του Πρωθυπουργό. Γι αυτό και σαν Δήμαρχος έστειλε την Δημοτική Αστυνομία με αυτή την αιτιολόγηση στις αρχές της εβδομάδας για να εμποδίσουν τους χειροτέχνες-καλλιτέχνες να ανοίξουν τους πάγκους τους. Το θέμα λύθηκε μεν μετά από διαβουλεύσεις, αλλά παραμένουν τα ερωτήματα για το πώς αντιλαμβάνονται στην ηγεσία του Δήμου την ανάγκη για εργασία αυτών των ανθρώπων.

Παράλληλα το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (ΚΑΣ) έβγαλε απόφαση να φύγουν από τα σημεία που δραστηριοποιούνται παραπάνω από εικοσαετία, και να μετακινηθούν σε σημεία που θα οδηγήσουν με μαθηματική ακρίβεια στην εξόντωση τους, με την αιτιολογία «της αισθητικής αναβάθμισης των γύρω από την Ακρόπολη πεζοδρόμων» και ότι προβάλλονται «έντονα στον βράχο της Ακρόπολης». Όλα αυτά για σημεία που όχι μόνο δεν έχουν κάποια σχέση με την Ακρόπολη, αλλά ούτε καν οπτική επαφή με το μνημείο !!

Είναι φανερό ότι πολλά στελέχη του ΚΑΣ ζουν σε ένα εικονικό κόσμο χωρίς επαφή με την καθημερινότητα. Έχουν όμως μια χαρά επαφή με αυτήν, όταν σιωπούν για τα εκατοντάδες τραπεζοκαθίσματα που καταλαμβάνουν τους πεζόδρομους στην ευρύτερη περιοχή του ιστορικού κέντρου…

Οι χειροτέχνες-καλλιτέχνες του κέντρου της Αθήνας δίνουν με την παρουσία τους ένα διαφορετικό, θετικό στίγμα στην πόλη, κάτι που αναγνωρίζεται από όλους τους επισκέπτες, εκτός βεβαίως από τους κοινωνούς της «αριστείας».

Οι Οικολόγοι ΠΡΑΣΙΝΟΙ στεκόμαστε δίπλα στους χειροτέχνες-καλλιτέχνες και υποστηρίζουμε τα δίκαια αιτήματα τους.
Είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητας της πόλης, δίνουν ζωή και προσφέρουν πολιτισμό στην καθημερινότητα της.

Δεν συντρέχει κανένας ουσιαστικός λόγος να μετακινηθούν από τα σημεία που δραστηριοποιούνται, και επιτέλους πρέπει να δοθεί λύση στα πάγια αιτήματα τους λαμβάνοντας σοβαρά υπόψιν τις θέσεις των χειροτεχνών-καλλιτεχνών, και βεβαίως και την σύμφωνη γνώμη τους. Μέχρι τότε δεν μπορεί να υπάρξει οποιαδήποτε λύση, ειδικά όταν αυτά που προτείνονται οδηγούν στην οικονομική εξόντωση των ιδίων, και σαφώς και των οικογενειών τους.