Φιλίππου 51, 54631 Θεσσαλονίκη
Τηλ 2310.222503, 421196, 409770, fax 2310.421196
E-mail: ecology-trem@nath.gr
Δελτίο Τύπου 4.7.03
Πριν από έξη χρόνια, στις 6 Ιουλίου 1997, εγκληματικά χέρια είχαν μετατρέψει το πολύτιμο δάσος του Σέιχ Σου σε στάχτη και καμένα κούτσουρα.
Επρόκειτο -σύμφωνα με τις διακηρύξεις- για το «καλύτερα φυλασσόμενο δάσος της Ευρώπης». Είναι το ίδιο δάσος, που παραμένει και τώρα εύκολος στόχος των οργανωμένων συμφερόντων, ακριβώς γιατί δεν ξεγελιούνται με τις μεγαλόστομες διακηρύξεις των διοικούντων.
Απόδειξη;
· Έξη χρόνια μετά την πυρκαγιά, οι εμπρηστές κυκλοφορούν ελεύθεροι, κανένας δεν πλήρωσε για την καταστροφή και οι ηθικοί αυτουργοί βγήκαν εξαγνισμένοι.
· Παρά τις υποσχέσεις, παρά την ομόφωνη απόφαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου -μετά από εισήγηση του Νομαρχιακού Συμβούλου Μιχάλη Τρεμόπουλου- η περίφραξη του δάσους δεν προχώρησε ούτε ένα μέτρο.
· Τα τσιμεντένια φράγματα που κατασκευάστηκαν, αποτελούν μια αισθητική ασχήμια και δεν προσφέρουν σχεδόν τίποτα στην αντιπλημμυρική προστασία. Μία μικρή αύξηση των ξύλινων και πέτρινων φραγμάτων μπορούσε να αντικαταστήσει και τα τεράστια τσιμεντένια που έχουν σχεδιαστεί από τεχνικό γραφείο της Αθήνας και που τόσο βάναυσα προσβάλλουν το δάσος.
· Η τεχνητή αναδάσωση, με τον τρόπο που έγινε, κατέστρεψε τη δυνατότητα φυσικής αναγέννησης του δάσους σε πολλές περιοχές ενώ μελέτες απέδειξαν ως λάθος και τα υδροβόρα είδη που φυτεύτηκαν και ήδη ξεράθηκαν επειδή -φυσικά- ήθελαν πότισμα. Επιπλέον, η αναδάσωση δεν προχώρησε ούτε κατά ένα τετραγωνικό μέτρο στις διεκδικούμενες περιοχές, παρ’ όλο που και αυτές έχουν κηρυχθεί αναδασωτέες.
· Χιλιάδες στρέμματα του δάσους έχουν διανεμηθεί με συμβάσεις σε γειτονικούς Δήμους, που όχι μόνο δεν έχουν υποδομή και γνώσεις για τη φροντίδα του αλλά -αντίθετα- πολίτες τους έχουν και ιδιοτελείς βλέψεις και διεκδικήσεις.
· Η μεγαλύτερη απειλή για το δάσος, οι διεκδικήσεις και οι ιδιοκτησίες, εξακολουθεί να υφίσταται. Οι διεκδικήσεις φτάνουν μέχρι και τη μισή έκταση του Σέιχ Σου ενώ, παρά τις πανταχόθεν προερχόμενες υποσχέσεις για οριστική ρύθμιση του ιδιοκτησιακού, η κατάσταση είναι η ίδια όπως πριν από την πυρκαγιά.
Είναι γνωστό ότι μέχρι τώρα το Σέιχ Σου έχει προστατευθεί μόνον εξαιτίας των οικολογικών προσπαθειών και των δικαστικών αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας (Σ.τ.Ε.) που πέτυχαν.
Συγκεκριμένα, το Ε' τμήμα του Σ.τ.Ε. με την υπ' αριθμό 3643/99 απόφασή του έχει κάνει αποδεκτή την προσφυγή των οικολογικών οργανώσεων της Θεσσαλονίκης εναντίον δύο αποφάσεων του Περιφερειάρχη Κ. Μακεδονίας. Οι αποφάσεις αυτές, της 7ης Νοεμβρίου 1997, που κήρυσσαν αναδασωτέες τις καμένες εκτάσεις του Σέιχ Σου, εξαιρούσαν από την αναδάσωση -με εισήγηση του Δασάρχη Θ. Θεοδωρούδη- σημαντικές εκτάσεις του δάσους. Η πρώτη απόφαση (2835/97) αφαιρούσε από την καμένη έκταση των 15.431 στρεμμάτων 562 στρέμματα για άλλες χρήσεις. Η δεύτερη απόφαση (2891/97) εξαιρούσε από τη δάσωση 128 στρέμματα για τα κτίσματα που είχαν γίνει πριν το 1973 και μεταξύ 1979-90 καθώς και τον "περιβάλλοντα χώρο" τους, που μπορεί και να ξεπερνούσε τα έξη στρέμματα για την κάθε βίλα! Με την ακύρωση των δύο αυτών αποφάσεων, έχει επανέλθει και ισχυροποιήθηκε η απόφαση του Νομάρχη του 1973 και η έκταση του Σέιχ Σου παραμένει στα 30.000 περίπου στρέμματα.
Είναι χρέος της πολιτείας να προχωρήσει στην απαλλοτρίωση των αναμφισβήτητων ιδιοκτησιών ή στην ανταλλαγή τους, όπως και του Δασαρχείου και της Νομαρχίας να περιφράξουν επιτέλους το Σέιχ Σου. Αυτό θα έπρεπε να είναι και το αίτημα όσων έχουν νόμιμους τίτλους, όπως π.χ. των κατοίκων του Πανοράματος που πήραν τα 632 στρέμματα το 1931 από το κράτος για «γεωργική αποκατάσταση» αλλά δεσμεύτηκαν το 1935 ως αναδασωτέα. Έχουν δικαίωμα να ζητήσουν την αποζημίωσή τους ή ανταλλαγή σε άλλη έκταση, εκτός των 30.000 στρεμμάτων του Σέιχ Σου αλλά καπελώνονται από εκείνους τους λίγους, που ορέγονται τα δεκάδες δισεκατομμύρια δρχ. περίπου της σημερινής οικοπεδικής αξίας των εκτάσεων.
Έτσι, ακόμη και μετά το θάνατο της γνωστής ηθοποιού, συνεχίστηκαν οι δίκες εναντίον των υπερασπιστών του δάσους, με στόχο να αποδεσμευτούν τα λεγόμενα «κληροτεμάχια» Πανοράματος (που είναι δασοτεμάχια, εφόσον έχουν και διατηρούν την ιδιότητα τους ως αναδασωτέες εκτάσεις επί 66 χρόνια, δηλ. από το 1935 μέχρι σήμερα), και η διοίκηση να ενδώσει και να αφαιρέσει το καθεστώς προστασίας από τις δασικές ή αναδασωτέες εκτάσεις προς όφελος λίγων ιδιωτών.
Με τη συνεχή πίεση, οι κερδοσκόποι -μετά την αδίστακτη εμπορία του προβλήματος υγείας της πρώην ηθοποιού- ελπίζουν να θίξουν τις ευαίσθητες χορδές όχι των ενεργών πολιτών, που διαθέτουν σκέψη και κρίση αλλά των απληροφόρητων και των αδίστακτων ψηφοσυλλεκτών.
Υπάρχει άλλωστε το γνωστό τρανταχτό παράδειγμα άτακτης και παράνομης υποχώρησης των υπεύθυνων κρατικών οργάνων, λίγες βδομάδες πριν από τον εμπρησμό του Σέιχ Σου το 1997. Είναι η ανεύθυνη διαταγή του Υπουργείου Γεωργίας (επί υπουργού Σ. Τζουμάκα και υφυπουργού Δ. Γερανίδη), που αποκαλύψαμε και αποτρέψαμε την εφαρμογή της. Στόχος της να αποδεσμευτούν οι ιδιοκτησίες του Δάσους Πάρκου Θεσσαλονίκης από την αναδάσωση και να δοθούν για ανοικοδόμηση, χωρίς να υπολογιστούν οι τραγικές συνέπειες που θα είχε για το δάσος η απόφαση αυτή. Φυσικά, μετά την πυρκαγιά, η διοίκηση αναδιπλώθηκε και δήλωσε με στόμφο ότι «δεν θα αλλάξει χρήση ούτε εκατοστό από την περιοχή του δάσους». Εμείς διατηρήσαμε επιφυλάξεις για τις τότε δηλώσεις εκείνες, γιατί γνωρίζαμε ότι οι υποσχέσεις θα είχαν ημερομηνία λήξης, ιδίως μετά κάποια χρονική απόσταση από την ημέρα της πυρκαγιάς, όταν το ενδιαφέρον του κόσμου θα είχε υποχωρήσει.
Είναι βέβαιο ότι εάν η διοίκηση δεν προχωρήσει τώρα στη μόνη ορθή λύση, δηλ. την αποζημίωση των εκτάσεων αυτών με αναγκαστική απαλλοτρίωση ή ανταλλαγή με άλλες εκτάσεις μη δασικές αλλά υποχωρήσει και ακολουθήσει τη λύση της άρσης της αναδάσωσης κάθε λεγόμενης «ιδιοκτησίας» μέσα στα όρια του Δάσους, αυτό θα σημάνει την καταστροφή ολόκληρου του δάσους. Είναι σίγουρο ότι την ίδια λύση (απελευθέρωση από την αναδάσωση και δόμηση) θα ζητήσουν με τη σειρά τους -και θα έχουν δίκιο να τη ζητήσουν για λόγους ίσης αντιμετώπισης- οι τυχόν δικαιούχοι κάτοικοι του Ασβεστοχωρίου, που διεκδικούν σήμερα 2.000 στρέμματα και οι τυχόν δικαιούχοι κάτοικοι της Πυλαίας, που διεκδικούν 10.000 στρέμματα γης, που ανήκει στα όρια του δάσους, εάν και εφόσον θα αναγνωριστούν οι «ιδιοκτησίες» τους με τη διαδικασία (δικαστική αναγνώριση) του Εθνικού Κτηματολογίου. Την ίδια επίσης αντιμετώπιση θα ζητήσει -για τους ίδιους λόγους- και κάθε τρίτος ιδιώτης που θα δικαιωθεί από τα Δικαστήρια.
Βέβαια αυτοί που διεκδικούν εκτάσεις με το Εθνικό Κτηματολόγιο γνωρίζουν ότι σήμερα, με το υπάρχον καθεστώς προστασίας και τις δύο αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, που δημιούργησαν περιβαλλοντικό δεδικασμένο, δεν θα μπορέσουν να «αξιοποιήσουν» την ιδιοκτησία που τυχόν θα αναγνωρισθεί από τα Δικαστήρια. Εάν όμως «δοθεί πράσινο φως» με την περίπτωση των δασοτεμαχίων του Πανοράματος, ποιος θα τους εμποδίσει στο μέλλον να διεκδικήσουν και να πετύχουν «ίση μεταχείριση», αφού η Διοίκηση δεν θα μπορεί παρά να υποχωρήσει στην περίπτωση αυτή;
Οι οικολογικές οργανώσεις επισημαίνουν την κρισιμότητα των περιστάσεων και καλούν, με την ευκαιρία της επετείου της πυρκαγιάς, τους πολίτες της Θεσσαλονίκης και των γύρω οικισμών, που απειλούνται από το ενδεχόμενο αυτό, να συσπειρωθούν για να αποτρέψουν τα καταστροφικά σχέδια γύρω από τα αιτήματα:
· Απόλυτη προστασία του δάσους του Σέιχ Σου, με προώθηση του σχεδίου Προεδρικού Διατάγματος
· Ενιαίος Φορέας Διαχείρισης και προστασίας του Δάσους-Πάρκου και όχι διανομή του στους Δήμους
· Άμεση απαλλοτρίωση των μη αμφισβητούμενων ιδιοκτησιών ή ανταλλαγή τους με άλλες εκτάσεις
· Καταστροφή των αυθαίρετων περιφράξεων
· Περίφραξη των 30.000 στρεμμάτων του δάσους
· Ήπιες παρεμβάσεις στο δάσος που αναγεννάται, όχι μπετόν
· Μαζικές αναδασώσεις εκτός Σέιχ Σου, απ’ τον Γαλλικό μέχρι το Ν. Ρύσιο.
Το Σέιχ Σου πρέπει να παραμείνει δάσος. Και δεν μπορεί ολόκληρη Θεσσαλονίκη να στερείται το οξυγόνο και την αντιπλημμυρική προστασία της, επειδή κάποιοι θέλουν να κερδοσκοπήσουν σε βάρος της ζωής μας.